به گزارش زنان جهان، ملکه ویکتوریا که در تاریخ به عنوان حاکمی بسیار تودار و سخت گیر شناخته می شود، بخش وسیعی از دوران زندگی خود را به ثبت روزانه وقایع گذرانده است. نخستین دفتر خاطرات او در سیزده سالگی توسط مادرش، شاهدخت ویکتوریا از ساکس-کوبورگ و زالفلد، هدیه داده شد؛ نوشته ای که با شرح سفر وی به ولز آغاز گشت و تا زمان مرگش در سال ۱۹۰۱ ادامه یافت. این یادداشت ها اکنون دریچه ای به سوی رازهای زندگی خصوصی و ابعاد غیرمتعارف شخصیت او می گشایند که تا مدت ها از دید عموم پنهان مانده بود.
برخلاف تصویر رایج از یک زن تندمزاج و گوشه گیر در دوران ویکتوریایی، خاطرات وی نشان دهنده هوش سرشار، طنز ظریف و پیچیدگی های شخصیتی اوست. این نوشته ها بیش از هر چیز، گویای پیوند عمیق عاطفی او با همسرش، آلبرت، است. حتی پس از بازبینی های متعدد توسط نزدیکان دربار، همچنان می توان شور و اشتیاق او را در توصیف شب عروسی شان دریافت. اگرچه عرف آن دوران چندان با صراحت به مسائل جنسی نمی پرداخت، اما نوشته ها نشان می دهند که ویکتوریا و آلبرت رابطه ای رضایت بخش داشتند و صاحب نُه فرزند شدند. حتی در پاسخ به توصیه پزشک مبنی بر توقف فرزندآوری، ملکه با نگاهی متفاوت به لذت های زندگی واکنش نشان داده است.
ویکتوریا در خاطرات خود با ظرافت تمام، آلبرت را توصیف کرده و از جذابیت های جسمانی او ستایش می نموده است. این علاقه فراتر از کلمات بود؛ تا جایی که گفته می شود آن ها برای حفظ حریم خصوصی خود در کاخ باکینگهام تدابیر خاصی اندیشیده بودند و هدایایی جسورانه به یکدیگر تقدیم می کردند. پس از مرگ آلبرت، ویکتوریا که تنها چهل ودو سال داشت، تا پایان عمر به سوگواری سیاه پیوست و این تعهد، خود به الگویی برای سنت های سوگواری در آینده تبدیل شد.
یکی از بحث برانگیزترین بخش های زندگی او، رابطه با خدمتکار هندی خود، عبدالکریم بود. این پیوند که بیش از یک دهه تداوم داشت، پس از مرگ ملکه با تلاش خاندان سلطنتی برای حذف هرگونه ردپای او از تاریخ و خاطرات وی روبرو شد. بئاتریس، دختر ملکه، با سانسور دقیق نوشته ها، نام عبدالکریم را از میان برد؛ اما تحقیقات مورخان امروزی توانسته است داستان این رابطه و توجه ویژه ملکه به او را بازسازی کند. این موضوع نشان دهنده نگاه مدرن و متفاوت ویکتوریا نسبت به تعصبات نژادی زمان خود است.
در نهایت، میراث فرهنگی ملکه ویکتوریا تنها به سیاست محدود نمی شود؛ او با انتخاب لباس عروس سفید، یکی از بزرگترین سنت های مد جهانی را پایه گذاری کرد. او با دقت تمام، جزئیات لباس خود را در خاطرات ثبت کرد و برای حفظ منحصربه فرد بودن آن، الگوهای ساخت لباس را از بین برد تا تجربه ای بی همتا خلق کند.