حسینعلی حسینی، پژوهشگر و نوازنده موسیقی آیینی، درباره اجرای اخیر گروه خود اظهار داشت که قطعه «اوخشما» (یا اوخشاما) از قدیمی ترین نغمه های سوگواری در منطقه محسوب می شود؛ آوازی که پیش تر به صورت سنتی توسط زنان و مادران اجرا می شد و امروزه در قالب موسیقی سازی و آوازی بازآفرینی شده است. به گزارش زنان جهان، حسینی با اشاره به ریشه های تاریخی این سنت گفت که در گذشته، زنان نقش اصلی را در روایت سوگ ایفا می کردند و مداحان مرد چندان حضور نداشتند. او تأکید کرد که از لالایی ها گرفته تا مراسم های تولد و مرگ، تمامی این آواها توسط زنان اجرا و نسل به نسل منتقل شده اند؛ آواهایی که امروزه با همراهی سازهای موسیقی، جایگاه خود را حفظ کرده اند. وی همچنین جزئیات اجرای این اثر را تشریح کرد و افزود که اشعار این قطعه متعلق به «خان صابری» است و محمدجواد مولایی با همراهی نوازندگان گروه، آن را اجرا نمود. در جریان این برنامه، استفاده از سازهایی نظیر نی و بالابان، فضایی معنوی و متناسب با آیین های سوگواری محرم ایجاد کرد؛ سازهایی که همچنان در بسیاری از مراسم عزاداری در کنار نوحه خوانی به کار گرفته می شوند. حسینی با تأکید بر نقش رویدادهایی مانند «خیمه هنر» در ترویج موسیقی نواحی، خاطرنشان کرد که این برنامه ها بستری مناسب برای معرفی آداب و رسوم اقوام مختلف ایران هستند. وی افزود اگرچه اجرای این آثار در تهران جنبه معرفی و آشنایی دارد، اما در سایر استان ها، این موسیقی ها همچنان بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره و آیین های محرم مردم است. او پایتخت را محل تجمع اقوام مختلف دانست و حضور این آیین ها را فرصتی ارزشمند برای شناخت تنوع فرهنگی کشور برشمرد. وی در پایان ضمن سپاسگزاری از برگزارکنندگان برنامه «خیمه هنر»، یادآور شد که بسیاری از حافظان این سنت ها امروزه در استان های مرکزی، قم، همدان، البرز، قزوین و تهران سکونت دارند و با برگزاری مراسم سوگواری در ایام محرم، به حفظ و زنده نگه داشتن این میراث موسیقایی ارزشمند ادامه می دهند.