به گزارش زنان جهان، پیش از آنکه شهرت جهانی ژاپن با تولیدات خودروسازی و صنایع الکترونیک گره بخورد، این صنعت ابریشم بود که زیربنای صعود این کشور به عرصه های بین المللی را فراهم آورد. تا اوایل قرن بیستم، ابریشم خام ارزشمندترین کالای صادراتی ژاپن محسوب می شد و در پشتوانه این صنعت پررونق، صدها هزار زن جوان فعالیت داشتند که نام بسیاری از آنان هرگز در صفحات تاریخ ثبت نگردید.
اکثر این بانوان، دختران جوانی از خانواده های کشاورز و کم بضاعت بودند. استخدام کنندگان با وعده حقوق مشخص، اقامتگاه های مدرن و فراهم کردن فرصتی برای حمایت مالی از خانواده، آنان را از روستایی به روستای دیگر جذب می کردند. برای بسیاری از این دختران، این تجربه نخستین جدایی از خانه و خانواده بود. درآمد حاصل از کارشان غالباً صرف تسویه بدهی های خانوادگی، خرید زمین های کشاورزی یا تأمین هزینه های تحصیل خواهر و برادران کوچک ترشان می شد.
انجام این وظایف مستلزم دقت بسیار بالایی بود. هر صبح، آنان در برابر سینی های مملو از پیله می نشستند تا با ظرافت تمام، سرِ رشته های تقریباً نامرئی ابریشم را بیابند. هر پیله پتانسیل تولید رشته ای به طول تقریبی یک و نیم کیلومتر را داشت، مشروط بر آنکه فرآیند باز شدن آن بدون گسستگی انجام شود. برای نرم کردن سریسین (چسب طبیعی ابریشم)، پیله ها ابتدا در آب داغ قرار می گرفتند. سپس این زنان با ترکیب چندین رشته بسیار نازک، نخی کاربردی تولید می کردند؛ نخی که مبنای پارچه های لوکس و صادرات گسترده به جهان بود.
برخلاف تصور عمومی، این حرفه هرگز با شکوه همراه نبود. محیط کارگاه ها گرم، مرطوب و پوشیده از بخار آب جوش بود. سرعت عمل بسیار بالا بود و در فصول اوج فعالیت، شیفت های کاری معمولاً بین ۱۰ تا ۱۲ ساعت به طول می انجامید. سوختگی ناشی از تماس با آب داغ امری رایج بود و تکرار مداوم عملیات، فشار مضاعفی بر چشم ها و دست ها وارد می کرد. همچنین، نظم کارخانه ها بسیار سخت گیرانه بوده و ناظران، سرعت و کیفیت کار را با دقت تمام رصد می کردند.
با وجود تمامی این سختی ها، همین زنان کارگر، در سکوت اقتصاد ژاپن را دگرگون ساختند. عایدی حاصل از صادرات ابریشم، سرمایه لازم برای احداث راه آهن، کارخانه ها و مدارس را فراهم کرد و روند صنعتی شدن سریع ژاپن در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم را تسریع نمود. بسیاری از مورخان، آنان را با عنوان «موتور محرک نامرئی ژاپن مدرن» توصیف می کنند.
جامه های فاخر ابریشمی که در شهرهایی چون پاریس، لندن و نیویورک پوشیده می شد، اغلب از دستان همین زنان جوان آغاز می گشت؛ کارگرانی که با مهارتی خیره کننده، زیربنای یک صنعت جهانی را بنا نهادند، اما تاریخ به ندرت چهره های پشت آن رشته های ابریشم را در یادها نگاه داشت.
اخبار مرتبط:
سرنوشت رهبران ژاپنی در جنگ جهانی دوم چه شد؟ / دادگاه های جنایات جنگی توکیو
چرا ژاندارک ۲۵ سال پس از اعدامش تبرئه شد
روزی که آنه فرانک برای نجات جانش پشت یک کتابخانه ناپدید شد